87 jaar, achter de PC en social media vaardig.

Mijn moeder (rust zacht) is 87 jaar geworden. In 2018 overleed zij. Op haar ziekbed gaf ze aan een mooi leven gehad te hebben. Dat was mede te danken aan het feit dat ze van alles ondernam en haar doorzettingsvermogen. Die twee eigenschappen zorgden er onder andere voor dat zij de nieuwe wereld (lees: social media) omarmde. Onze moeke, zoals ik haar altijd gekscherend noemde, woonde in een verzorgingstehuis. Met haar 87 jaar was dat een meer dan prima plek om van de ‘nadagen’ te genieten. Het was van alle gemakken voorzien, hulp was letterlijk en figuurlijk om de hoek en de dag stond bol van de activiteiten. Aan vertier geen gebrek en op de momenten dat zij op haar kamer verbleef kroop ze steevast achter haar PC. Ja, ja, je leest het goed.

Facebook

Onze familie is in de loop der jaren flink uitgewaaierd over Nederland waardoor ‘even‘ langs gaan bij haar geen optie was. Helaas voor mijn moeder zag ze haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen daardoor veel minder dan haar lief was. Het bracht ons destijds  op het idee om haar een Facebook account te geven. Op die manier kon zij toch veel van ons leven mee krijgen en vice versa. Dat bleek een schot in de roos. Het kostte met name mijn broer (hij woont het dichtste bij) de nodige tijd om haar PC en social media vaardig te maken, maar uiteindelijk mailde en ‘poste’ zij er op los.

Geen sociaal isolement

Tijdens haar dagelijkse wandelingetjes fotografeerde zij zich een slag in de rondte. Eenmaal terug op haar kamer werd de camera gekoppeld en binnen ‘no time’ wisten wij hoe de klimroos er in de tuin uit zag of hoe de straten blank stonden, omdat het zo hard geregend had. Tegelijkertijd zag zij wat wij allemaal aan het uitspoken waren en reageerde als een volleert blogger. En mocht het nodig zijn om een persoonlijke noot af te geven dan wist zij met gemak de Messenger functionaliteit te vinden. Lang verhaal kort: mijn moeder kende geen sociaal isolement.

“Daar ben ik toch veel te oud voor”

Hoe anders was/is dat met haar honderden huisgenoten. Veel van hen zitten hele dagen voor het raam naar buiten te staren, kijken tv of liggen te doezelen in hun relaxstoel. Tijdens de diverse activiteiten die er worden georganiseerd trachtte mijn moeder nog wel eens een boompje op te zetten over hoe geweldig Facebook is en wat je er allemaal mee kunt, maar dat kwam maar zelden aan. Computers zijn moeilijk, men heeft er niets mee en “daar ben ik toch veel te oud voor” waren de meest gehoorde argumenten. En ondertussen klagen er heel veel over het feit dat ze nauwelijks bezoek krijgen en dat ze de familie en vrienden zo weinig zien. (Te triest voor woorden, maar het is de realiteit. Druk, druk, druk.)

Angry Bird

Ik herinner mij een zondag dat ik bij moeke op de koffie was. Ze stelde voor om een rondje te lopen. Een bepaalde vleugel van het gebouw was vernieuwd en dat wilde ze graag laten zien. Het was rond etenstijd en dus stonden veel van de deuren open. Terwijl wij door de gang kropen (mijn moeder ging niet zo hard met haar rollator) kon ik ongegeneerd naar binnen kijken. Het hier boven geschetste beeld bleek vaak te kloppen. Men is alleen en maakt een verveelde indruk. Veel van deze senioren slijten hun dagen in eenzaamheid en zien er uit als een ‘Angry Bird’. Lang verhaal kort: sociaal isolement.

Een mooie oude dag

Social media maakte zijn term bij mijn moeder meer dan waar, want zij was ‘social’. Nog voor haar ontbijt zat ze achter haar beeldscherm en deelde haar ‘avonturen’ van de afgelopen dag en de plannen voor vandaag. Is social media de oplossing? Vast niet voor iedereen en ook niet altijd of volledig. Ik ben er echter van overtuigd dat de inzet van social media op een relatief eenvoudige wijze bij kan dragen aan een veel mooiere oude dag. Het kost even wat moeite om deze -veelal- digibeten die enorme stap te laten zetten, maar als ze eenmaal weten hoe het werkt gaat er letterlijk en figuurlijk een wereld voor hun open. Hoe mooi zou het zijn als al deze ouderen net als mijn moeder de dag zouden beginnen met: “Goedemorgen lieve Facebook vrienden”.

*) Ik respecteer de privacy van mijn moeder. De foto is niet van haar.